Mosta to około 19 tysięczne miasto leżące w środkowej części wyspy. Sama miejscowość jest raczej mało interesująca. Plątania ulic otoczona zwartą zabudową, duży ruchu samochodowy nie nastrajają do wędrówek. Warto tam jednak zawitać ze względu na wyjątkowy kościół, a raczej jego kopułę. Parafia, podobnie jak w niedaleko położonej Birkirkarze została założona w 1610 roku.

Tarxien to kompleks świątyń megalitycznych, zbudowanych pomiędzy 3600 a 2500 rokiem p.n.e. W 1992 roku obiekt został wpisany na Listę UNESCO. Jest to jeden z najświetniejszych przykładów świątyń megalitycznych odkrytych do tej pory. Budowano je z głazów nie połączonych żadną zaprawą. Konstruowanie takich budowli wymagało zaangażowani wielu ludzi, jak również umiejętności tworzenia planów architektonicznych. Wielkie kamienne bloki musiały zostać najpierw wycięte, a później przetransportowane na miejsce budowy.

Mdina to najstarszy ośrodek miejski na Malcie. Położona wewnątrz wyspy, zawsze w dziejach Malty postrzegana była jako ostoja tego co tradycyjnie maltańskie. Mdina położona jest na wysokim wzniesieniu, skąd rozpościera się bardzo ładna panorama wyspy. Położenie w takim miejscu, z dala od morza miało swoje znaczenie strategiczne i chroniło przez atakami od morza. Pierwszą osadę założyli prawdopodobnie Fenicjanie około 700 roku p.n.e. Walory miasta docenili również Rzymianie, którzy wybudowali w Mdinie pałac dla namiestnika – Publiusza. Przez trzy miesiące przebywał tam również Św. Paweł. W miejscu, gdzie stał dom rzymskiego zarządcy wyspy wzniesiono później pierwszą świątynię chrześcijańską.

Katedra Św. Jana jest jednym z najbardziej znamienitych zabytków Valletty i całej Malty. Budynek świątyni został skończony w 1577 roku. Charakterystyczną cechą budowli jest prosta fasada, którą oskrzydlają dwie duże wieże dzwonnicze. Surowa bryła sprawia, że świątynia wygląda jak twierdza, która budzi respekt, potęguje nastrój podniosłości i powagi. Zewnętrzny wygląd budynku kontrastuje z barokowym przepychem wewnątrz świątyni.

Hypogeum w Paoli to miejsce niezwykłe, ukryte pod powierzchnią ziemi przez tysiące lat pozostawało tajemnicą. Służyło jako miejsce kultu religijnego i zbiorowy grobowiec. Zajmuje powierzchnię około 500 metrów kwadratowych. Składa się z trzech poziomów.

Górny poziom datowany jest na okres 3600-3300 p.n.e., średni na 3300 -3000 p.n.e., a niższy na 3150-2500 p.n.e. Najgłębsze pomieszczenie w niższym poziomie znajduje się na głębokości 10,6 metra.

Valletta stanowi jeden z głównych punktów programu w trakcie zwiedzania wyspy. Historycznego miasta, z tak dużą liczbą zabytków nie można pominąć. Przy dużym natężeniu ruchu turystycznego zwiedzanie nie należy jednak do najłatwiejszych i najprzyjemniejszych. Valletta nie jest najstarszym miastem na wyspie. Starsze są oczywiście Mdina, która kiedyś stanowiła centrum wyspy oraz tworzące jedną aglomerację: Birgu, Senglea i Cospicua. 

Miasto położone jest na wysuniętym w morze półwyspie Sciberras, który stanowił ważny punkt strategiczny.

Strona 2 z 2